Je zou zeggen dat we tegenwoordig toch genoeg spullen kunnen kopen. Dat er zelfs een overaanbod is voor al wat we willen. Het is bijna zelfs zo dat we zo verwend zijn dat we gepersonaliseerd kunnen aankopen.

Maar niets is zo fout. Alles lijkt afhankelijk te zijn van de huidige modetrend. Van de hoerebotjes tot de plooirokjes. Van de haarsplit zo ver mogelijk langs de zijkant en de Herringbone Twill petjes die nu overal terug opduiken.

Maar uiteindelijk kan je alles wel krijgen. Of op zijn minst een effort doen om het zelf te maken. Maar dit impliceert dat je weet wat je wil, of ergens een idee hebt waar je naartoe wil. (Hoewel dit niet perse hoeft natuurlijk. Is het niet algemeen bekend dat schrijven op zich weer doet schrijven?)

 

We hadden nog enkele winkels niet gedaan. Winkels die eigenlijk best bekend stonden voor hun schoudertassen. De Street in de Lange Munt lijkt zich tegenwoordig eerder te focussen opeen ander publiek. Gelukkig hebben we nog de Street II (en geen idee hoe de winkel echt heet, maar de uitbater is dezelfde man die vroeger ook de Street zelf openhield). Hier staat altijd en volledig rek van opgekochte tassen met kleine defauts. Emily the Strange tassen, Jack the Pumpkin king tassen, etc.. En daar zag ik dan een Counter Strike tas. Helemaal onderaan het rek en weggeduwd tussen de Che tassen. Na al dat getwijfel en geshop, was het terug wegwandelen om er eventjes over na te denken bijna een gewoonte geworden. Ik herinnerde mij de Base Camp Messenger Bag die niet meer verkrijgbaar was in het zwart en ik nam de beslissing.

 

Eindelijk kwma ik terug tot mijn positieven. Want kijken en dromen hoe een tas zou kunnen zijn, is niet hetzelfde als het uitproberen van een tas. Uiteindelijk ben ik niet de persoon die 100% weet wat hij wil. Anders zou het leven een ondraaglijke aaneenschakeling van teleurstellingen zijn (en zou ik toch nog meer een doe-het-zelver zijn, niet?). Ik pas mij wel aan aan de tas.

 

  

De zoektocht gaat verder. Enkele weken terug deden we de veldstraat, winkel na winkel. Ik deed wat ideeen op, maar viel niet halsoverkop voor een tas. Gelukkig zijn er nog meer winkels in Gent waar je schoudertassen kan kopen. De dag erna deden de Avventura in de st amandsstraat, maar ook de Limits in de st pietersnieuwstraat. En ja hoor, ook hier kocht lorelei iets.

Intussen beginnen mijn mogelijkheden zich wat duidelijker te vormen. Ik twijfel tussen 2 fantastische tassen, met elk hun nadelen, maar die beiden wel voldoen aan mijn drie criteri, nl capaciteit, compartimenten en laptop.

De eerste zag ik in de Avventure: de base camp messenger bag.

 

De versie overal te koop i, is de grote versie van 25L. Maar die zak is echt wel te groot. En toen ik dan een kleine rode versie van 15L vond in de AD Adventure, was die eigenlijk net te klein. Ik poogde er een vest en een trui in te steken, maar dat lukte maar net. De zak heeft wel van die leuke netzak compartimenten, wat het makkelijk maakt om snel snel iets terug te vinden. Ook een laptop leek me maar net net te lukken, hoewel de heel droog zou zitten in deze waterdichte zak.

De andere tas die ik vond was iets dat lorelei had gevonden op de crumpler site. (Maar dan wel die van Australie, wat me in eerste instantie niet overtuigde om de zak aan te kopen. Maar gelukkig hebben ze ook een Belgische site.)

 

Maar toen ik naar de verdeelpunten keek, vond ik geen Belgisch winkels die de zakken verkochten. Een beetje teleurstellend toch, want ik kon toch maar moeilijk een zak aankopen die ik nog nooit had vastgenomen. Wat als ook deze tas een slag te groot was? Of net te klein? Aan compartimenten had je alleszins geen gebrek:

 

Maar wat blijkt, in beperkte mate verkoopt AD Adventure deze tassen, hoewel deze die ik wou, er niet tussen zit. En .. wil ik wel 130e uitgeven aan een schoudertas?

als reactie op 'Man zkt Schoudertas' 

In plaats van het inet af te speuren, dacht ik.. waarom niet eens de winkelstraat intrekken.. Ik liet femeref kennismaken met 'shoppen tijdens de solden', kocht mezelf een tas, wachtte te lang in 'n rij aan de kassa om die te betalen,... 

Uiteindelijk kwamen we gelukkig in de Inno terecht. En daar was precies een lading Eastpak-tassen toegekomen! En nu, moet hij kiezen. Niet per sé tussen de drie onderstaande bags, maar tevens of ie nog wil verder zoeken... 

Als je trouwens naar de verdeelpunten zoekt op de eastpak-site, en je zoekt op gent.. dan staan er onderaan het rij'tje toch wel 2 rare postcode's en telefoonnummers...

 

Anders is het wel één van de weinige flash-sites die aantrekkelijk oogt en nog redelijk goed werkt (het beeld 'versprong' maar 2 keer vanzelf.. :) ) 

Waarom eigenlijk? Moet ik het mannelijke equivalent van een 'alles wat ik altijd nodig heb en meer' echt hebben? Kan ik niet zonder alle spullen die altijd meesleur? Kan ik niet meer zonder de handigheid om altijd de mogelijkheid te hebben iets weg te steken?

'Ja' is dan het passend antwoord.

Momenteel heb ik deze tas. Ze heeft een gebrek aan binnencompartimenten, is een slag te groot en dat is handig maar is meestal onnodig en onnodig irritant. En aangezien ze redelijk oud is, verslijt ze zeer snel. Geen tas waar ik mijn 2.5kg zware laptop in wil meesleuren.
Mijn vorige tas is versleten en ook die had als nadeel dat je er geen laptop in kwijt kon. Het grote voordeel waren de menige kleine compartimenten en zijn vormloosheid, die maakte dat de tas weinig plaats innam wanneer ze leeg was en toch kon groeien naar de inhoud.

Ok, dus ik googlede op "messenger bag". De eerste tas die ik tegenkwam was de volgende: 

 

Maar deze heeft heel wat nadelen: ze is geel, gnu en tux staan afgebeeld in zo'n cheesy, kinderlijke en koddige versies van de originelen en ze kost 17e (+ minstens 7e verzendingskosten en waarschijnlijk nog 10e douane). Geen idee of er compartimenten inzitten, maar ik vrees er toch wel voor. En waarom zou ik nu een shcoudertas van de V.S. laten komen als ik ze waarschijnlijk dichterbij kan kopen. Zoektocht gaat verder.

Bij relatigeschneken vond ik andere tassen. Jammer dat ze weinig uitleg geven bij hun produkten, want nu kan ik enkel dromen van wat er allemaal te beleven valt met deze tas: 

 

Maar die kan enkel per 50 kopen. Misschien kan ik eens informeren of ze ze apart verkopen, want ik dacht deze tas gezien te hebben inde Carrefour voor meer dan 20e. En als je ziet dat hier over de toonbank gaan voor 6e, met eigen bedrukking, dan voel je je toch wel wat bedrogen. En ook: een rits bovenaan vermoeilijkt de toegang tot de inhoud van je tas.

Dus, misschien moet ik het aanpakken zoals voorheen? Misschien moeten we een eigen tas maken, stevig genoeg voor die laptop. Dus googlede ik wat naar "make messenger bag" en "make shoulder bag", waarbij messenger bag toch interessantere resultaten biedt. Ik vond een site waar men je uitlegt hoe je zo'm tas kan maken. Maar met zo'n tas bedoelen ze dan wel een 1-vaks tas, iets waar een mouw moet worden aan gepast.
Het andere grote probleem voor een tas is natuurlijk het materiaal waaruit hij is gemaakt. Het nadeel aanmijn huidige en vorige tas is dat ze uit redelijk licht stof zijn vervaardigd. Ze zijn niet waterdicht. Ergens zou ik dus een stevige, flexibele, aanpasbare, ruime , gecompartimenteerde tas willen. Als materiaal een probleem is, dan maak je het toch zelf?

De kans is dus groot dat we ze zelf maken, maar als iemand ons kan aanraden waar je goedkoop schoudertassen kan kopen - online en offline -  laat maar weten!

Gisteren was er 'retro en nog iets' beurs in de Expo van Gent. Allemaal georganiseerd door de kringwinkels, de goedkoopste winkel van het land. Wel ja, tot je er natuurlijk RETRO beurs van maakt.
Er was een wachtrij tot ver buiten de deuren, het was plots betalend parkeren en iedereen verdrong zich voor de 'koopjes'. (Ik moet zeggen, als iemand klachten heeft over het feit dat kringwinkels voor 'arme' mensen is, dan moet je je beurs niet 'retro' noemen. Maar het zou me verwonderen dat de mensen van Kringwinkel Brugsesteenweg hier nu enige boodschap aan hebben.)
Maar toch, tussen al het gewoel door vond ik iets dat de moeite was. En de timing kon niet beter zijn. Vorige week besloot ik om mijn schoudertas in te ruilen voor loreleis-niet-zo-vaak-gebruikte schoudertas. Maar uit vrees voor gelijkaardige schade, probeerde ik het gebruik ervan de minimaliseren. Het is niet de bedoeling dat ik alles kapotgebruik. (Dat is wel de bedoeling, maar wanneer hebben we nu nog eens maanden verlof om een reddingsactie op te zetten speciaal voor de tassen?)
Op de beurs vond ik mijn nieuwe tas .. en verraad ik hiermee een beetje de zelfgemaakte schoudertassen.



Vier vond het alleszins goed genoeg. Zo kan ik 'r ook 'ns meenemen.

Dank u voor het betalen van mijn toegangskaart, lorelei.

Enkele jaren terug, toen lorelei nog maanden vakantie had, werd onze living omgetoverd tot een heus naaiatelier. Er werd gevloekt en gezweet, maar er werd vooral gewerkt. Het idee was om onze eigen schoudertassen te maken, "custom made", met zakjes waar we ze wilden en op de grootte die we wilden. Zakjes voor de gsm, de mp3 speler, de potloden en stylo's, boekjes en paraplu. We konden kiezen wat we waar plaatsten en de schoudertassen waren dan ook superieur aan alles waar we ooit mee rondgelopen hadden.
Maar .. zoals ieder kind, moet het opgroeien en leren leven met zijn gebreken. Als ouder kan je daar meestal niets aan doen (wel ja, tenzij je mensen verbiedt kinderen te krijgen (maar willen we hier nu echt wel over beginnen?)), als zakkenmaker kan je alles tenminste nog 'ns patchen.
De gebreken aan onze zakken konden ofwel zeer snel worden opgelost, of kwamen heel heel laat aan het licht. Defauts die we door onze onervarenheid niet konden voorzien. Het verslijten van de stof was er zo ??n. Of het verkleuren van de stof.
Na 3 jaar de zak overal te hebben meegesleurd, zag hij er een beetje mottig uit. Afgebleekt en tot mijn grote ontzetting, een enorm gat waar mijn been er altijd tegen wreef. Hoe in hemelsnaam zouden we dat herstellen. En waar zouden we dat verlof halen?

Vorige zomervakantie stond gelijk aan een stik-vakantie.. (zie ook hier, hier en hier) 3 exemplaren schoudertassen kwamen tevoorschijn vanonder de stikmachine.. Sindsdien heb ik ze niet meer aangeraakt - ik had wat ik moest hebben - een tas.. 3 tassen uiteindelijk.. :) Een grote curverbox is wel nog gevuld met wat stofrestjes, in de hoop ooit nog iets te maken.. Maar zonder patronen is bv. kledij wel iets ingewikkelder dan die schoudertassen die ik op het gevoel maakte. En .. 't belangrijkste van al qua excuus is tijdgebrek.. Ik doe het wel graag, dat stikken.. maar nu ook niet zo supergraag dat ik na een school- of stagedag nog zin zou hebben om achter die verdomde machine te kruipen.. Ik jaag er me vaak in op - draad breekt, naald breekt, kopspelden prikken.. Maar ! het ideale moment was aangebroken.. de paasvakantie!.. en de zon.. die me eraan deed denken.. om (afneembare) overgordijnen te maken. (Stel je er vooral niet te veel bij voor - het stofje doet er veel aan :) ) En of ze hun dienst zullen doen - zien we morgen - bij daglicht.

na de eerste - te grote, later versneden tas..
na de tweede - eerst gelukte- hoogstgepersonaliseerde lorelei-tas
na de derde - eveneens gepersonaliseerde - maar voor femeref's vergaardag- tas
is er nu.. de kleine versie - m?t ritssluiting

Laten we 'n paar dingen vieren, vandaag..

- Schoudertas n?3!



- Blog n?100!
- Femeref 23!!
- Half-Life 4x cdrom (voor het afsluiten van de 22)
- Schoudertas n?3 (maar dat zei ik al) (voor de 23 van Femeref)
- Schuimwijn 20cl (x 2.. of 3)

- 1ste vakantiejobdag voor mij.. (hooray)

Het antwoord op de vraag..  'Wat is lorelei nu weer aan het doen?' was: ...stikken.
Ik kocht me 'n paar lappen stof en stak ze onder de naaimachine.. Het (voorlopige) resultaat zag er toen maar vreemd uit; trapeziums die ooit een schoudertas zouden moeten worden.. Het werd er ene.. maar 'n veel te grote (de laptop ?n de kat kunnen er zonder problemen in) - dus ik maakte een nieuwe, verbeterde versie.. in stof die deze keer niet zo elastisch was..  met meer aangepaste zakjes binnen en buiten.. En voorzag het geheel van een lorelei-logo - en draag haar/hem/het met blijheid..

  En de eerste, te grote tas.. ligt al klaar om letterlijk onder het mes, en daarna onder de naaimachine te gaan.. Verbouwingswerken. Want er is iemand jaloers ;)

.. weer aan het doen?



Zelfs de kat denkt dat er iets raars mee gemoeid is.