Gezien op het Filmfestival 2008 Prijs: 5€ imdb

fem' 7.8 'lei 7

7.4

Het nadeel aan heel wat ontsnappingsfilms is dat je weet wat er gaat gebeuren. Je kan niet meer verrast worden en de film draait rond datgene wat reeds duidelijk is.

De moderne ontsnappingsroutes uit dit cliche is excellente inbeeldbrenging en flitsend camera werk. Ik was blij dat het hoofdpersonage geen moderne flitsende Prison-Break-man was. De oude Frank Perry leeft in een gevangenis in een onbepaalde tijd. Dat de tijd onbepaald is, is iets dat hoogstwaarschijnlijk normaal is, aangezien contact met de buitenwereld niet in beeld wordt gebracht. Het contact met de buitenwereld komt er uiteindelijk in de vorm van een brief die mededeelt dat zijn dochter op sterven ligt.

Het mooie aan de film is de suggestieve instelling. Nooit wordt er vermeld waarom Perry opgesloten zit of hoe gevaarlijk hij is. Hoelang hij reeds vervreemd is van de buitenwereld is ook onduidelijk, maar daar krijg je op zijn minst toch een hint naar. Welk soort gevangenis het is, of wie er precies waarom zit opgesloten is allemaal irrelevant.

De film krijgt zijn vaart door twee verhaallijnen door elkaar te vertellen. De ontsnapping en de planning. Waardoor de introductie van de personages over de film wordt gespreid. De verhalenlijnen komen samen in het begin en op het einde van de film, wat me toch eventjes een 'wow' moment bezorgde. De houding van de personages in die twee scenes krijgt een totaal andere context (er zit nl. een volledige film tussen).

Rizza, een gevangene, controleert de gevangenis. Er wordt eventjes met zijn verhaal geflirt, maar verder dan wilskracht wil men niet raken. Iets wat op zich natuurlijk al een ganse prestatie is. Rizza heeft een broer. En dat is het probleem in het verhaal van de film.

De fillm is een goede aanrader. En eindigt zoals de meeste M. Night Shyamalan films eindigen. What a twist!